۱۳۸۹ مرداد ۲۴, یکشنبه

توپ اتمی


حتی پیش از تولید و استفاده از بمب اتمی در سال 1945، برای رهبران آمریکا مشخص بود که این بمب قادر خواهد بود صحنه آرایش سیاسی جهان را عمیقا به نفع آنان تغییر دهد.

اما انفجار اولین بمب اتمی تنها نقطه شروعی بود برای تلاشها و رقابتهای پیچیده و طولانی در صحنه سیاست و تکنولوژی مرتبط با سلاحهای هسته ای. یکی از جنبه های این رقابت ها در زمینه پیشرفت در تولید روشهای مختلف برای رساندن بمب به مقصد خود بود.

ایالات متحده در دههٔ پنجاه میلادی پروژه ای را آغاز کرد که به نام «توپ اتمی - Atomic Canon» شناخته میشد. این پروژه همانطور که از اسم آن برمیآید تخصیص داشت به تولید و بهینه سازی تکنولوژی اتمی «سبک» که قادر به «تحویل» بمب اتمی از طریق شلیک کردن بمب اتمی به صورت یک گلولهٔ توپ باشد.

فیلم کوتاهی که در زیر مشاهده میکنید صحنه هائی را نشان میدهد از اولین باری که ایالات متحده «توپ اتمی» خود را آزمایش کرد. این آزمایش در سال 1953 در بیابانهای ایالت «نوادا» در جنوب غربی امریکا طی عملیاتی با نام رمز «Shot GRABLE» انجام گرفت.

نقطهٔ انفجار، که در ارتفاع 160 متری بالای زمین قرار دارد، تا محل استقرار توپ ده کیلومتر فاصله دارد، و نیروی تخریب بمبی که به صورت گلوله توپ در این عملیات شلیک و منفجر گردید 15 کیلوتُن بود، که برابر است با نیروی حاصل از انفجار پانزده میلیون کیلوگرم تی ان تی. گفتنی است که قدرت تخریبی بمب «پسر کوچک» (Little Boy) که در ششم آگوست 1945 بر هیروشیما انداخته شد نیز پانزده کیلوتُن بود.

همچنین گفتنی است که پروژهٔ «توپ اتمی» امریکا در سال 1991 متوقف گردید، اما ادامهٔ تحقیقات مربوط به توپ اتمی منجر به پروژه تازه ای گردید که از سال 2003 به تولید سلاحهای اتمی معروف به «سنگر شکن - Bunker Buster» اختصاص داده شده است، اینها سلاحهائی هستند که ابتدا به زیر زمین نفوذ میکنند و سپس با انفجاری اتمی هدفهای زیرزمینی خود را نابود میگردانند.


video

۳ نظر:

  1. واقعا نظرات طرفداران صلح و دمکراسی در بالاترین جالب بود و مضحک.

    پاسخحذف
  2. با تشکر از دوست ناشناس اول، و خدمت دوست ناشناس دوم هم عرض کنم که متاسفانه یکی از خصایل زشتی که جمهوری اسلامی مثل یک جای پای شرم آور در فرهنگ ما به جا گذاشته است یک نوع فلسفهٔ «با هرچه دم دستت آمد بزن» است که در آن یک تفکر، یک ایده، آنهم معمولا به طریقی سفارشی (یعنی فردی دیگر آن را برای تو مطلوب قرار میدهد) مطلوب قرار میگیرد، و بعد از آن تنها چیزی که مهم است رسیدن به آن هدف است و اثبات حقانیت آن ایده، و اینکه حال از چه طریقی تفاوت چندانی ندارد، حتی از لحاظ فکری هم فرقی ندارد، یعنی همه تلاش ذهنی خود را به کار میگیرند تا نکته ای را «اثبات» کنند، بدون اینکه اخلاقیات یا قواعد بازی گفتگو یا بحث یا منطق یا عقل سلیم را رعایت کنند یا حتی در نظر بیاورند... به همین دلیل مثلا یکدفعه میبینی برادر بسیجی شروع میکند به دم زدن از دموکراسی و حقوق بشر، همان دموکراسی و حقوق بشری که آقایشان همین دیروز گفته متعلق است به شیاطین و باید از آن مثل طاعون حذر کرد، یا ناگهان برادر پاسدار شروع میکند به مذمت از جنایت و قتل و جنگ و آدم کشی، انگار نه انگار که همین پریروز جشن تولد آقا علی را گرفته بودند و آخوند محله شون با افتخار قصه درو کردن جهود بنی قریظه را تعریف کرده بود...

    پاسخحذف

اگر مطلب بیشتر از هفت روز عمر دارد کامنت شما برای اطمینان از اسپم نبودن بررسی خواهد شد، اگر مطلب کمتر از هفت روز عمر دارد کامنت شما مستقیم منتشر خواهد شد